Baitsoaks - Arjen Lans

Baitsoaks..... Aasnabehandeling dus, van zoeten, coaten, zouten naar soaken.

Mijn eerste karper ving ik op een vlok brood en de tientallen daarna op zoete maïs uit blik. Handje voeren hier en daar, pennetje er op en wachten. Voor mij was er als jochie naast het korstvissen geen andere methode denkbaar.

Een paar jaar later was ik dat alweer vergeten en lagen er twee hengels beaasd met boilies op een voerplekje. Eigenlijk ging dat jarenlang goed. Een paar dagen voeren en dan er een nachtje op vissen. Ik ving mijn vissen en dankzij het voorvoeren ving ik meer dan de rest. Eigenlijk was ik prima tevreden.

Tot ik in Velp ging wonen en er op de circuitwateren viste. Daar werd niet veel gevoerd, maar kon ik door tijdgebrek geen boilies draaien. Als uitvlucht koos ik daarom voor readies. Je moet wel weten dat we het over medio jaren ’90 hebben. De meeste ready mades waren van belabberde kwaliteit. Door te voeren schrok je de vissen eerder af dan dat je ze aantrok. Mijn resultaten daar vielen me daarom ook tegen. Ik ving niet meer dan de rest van de vissers en de vissen die ik ving waren eerder te danken aan het feit dat ik in holding area’s viste dan dat mijn voer wat extra’s gaf.

Om dat te doorbreken ben ik die slechte readies gaan nabehandelen. In een bak gooide ik verse eieren en mende daar trouvitmeel doorheen. Hierin gingen de boilies waardoor ze een slijmerig vismeel/ eigeel jasje kregen. Tenslotte werden deze in de pan kort gebakken waardoor er een krokant en aantrekkelijk visjasje om die boilies hing. De buren waren niet blij met me, maar ik zelf wel want op dat moment begon ik series vissen te vangen in tijden dat je met één vis per nacht blij was. Die slechte aasjes kregen door die aanpassing een dusdanige boost dat ze werkelijk verschil maakten. Achteraf was het beter om gewoon boilies te maken, maar soms ga je door op de ingeslagen weg en besef je achteraf dat het niet de makkelijkste weg was. Leerzaam was het in ieder geval, want blijkbaar kon je een slechte bol toch iets extra’s meegeven en daardoor je resultaat verbeteren.

We slaan een paar jaar over en vissen inmiddels in 2002 in IJsselstein in de stadsvijver. Daar maakte voorvoeren ook het verschil, maar het lastige was dat er door een kleine club anderen ook met goed voer werd gestrooid. Iets moest er dus anders, wilde ik verschil maken. Doordat ik zelf mijn boilies maakte, kon ik mijn haakaasjes makkelijk aanpassen. Voor deze haakaasjes voegde ik aan de mix wat meer gluten toe. Na het koken hadden deze een slijmerig buitenkantje wat bij het drogen verdween. Direct na het koken rolde ik ze daarom door vismeel wat bij het drogen aan de buitenkant bleef plakken en ook onder water lang bleef zitten. Dit extra aantrekkelijke laagje zorgde voor een prikkel waardoor mijn haakaasjes extra opvielen. Hoe dan ook, het werkte en daar ging het me om. 

Inmiddels zijn we weer een decennia verder en weet ik dat het nabehandelen van mijn aas onderscheidend werkt, al vergeet ik het maar al te vaak. Voor de Frankrijk trips bewaarde ik mijn ballen in suiker of zout en dat werkte perfect. Waarom dan in Nederland niet? Vanwege ruimtegebrek in de vriezer in combinatie van grotere voerhoeveelheden moest ik in 2012 een deel van mijn aas in suiker bewaren. Het was opvallend dat de gesuikerde aasjes meer vissen opleverden dan de niet gesuikerde. Vanaf dat moment besloot ik mijn boilies altijd een nabehandeling te geven en daarmee komen we vanzelf op soaken.

Vanwege privé omstandigheden kon ik in het voorjaar van 2014 geen tijd en zin vinden om ergens aan de slag te gaan. De vriezer zat vol en de emmer met suikeraasjes was leeg. Plots was daar dankzij de berichten via de TTB whatsapp het enthousiasme. Ik pakte een paar kilo boilies, goot er zalmolie overheen dat ik ooit van Jacco heb gehad en liet het er een halve dag in staan.

Die avond verdwenen een paar kilo soakies onder water en de volgende dag ook. De derde dag was een afroomsessie uit het boekje. Het liep fantastisch.

Ook de tweede nacht een paar dagen later verliep boven verwachting.

Natuurlijk hielp het dat ik de stekken kende en wist ik waar ze nu rondhingen. Dit soort zaken zijn nog belangrijker dan je aaskeuze. Maar als je dan op de goede stekken vist waar je concurrentie ook vist, dan kun je met aas gewoon het verschil maken. In dit geval wel een heel erg opmerkelijk verschil.

Het voordeel van het soaken is dat het dé nabehandeling is die de minste tijd en energie vergt. Je gooit wat boilies in een emmer, giet er een soakmiddel overheen, schudt het een paar keer en laat het intrekken. In de zomer kies ik dan voor een oliebasis omdat de olie een verticaal voersignaal afgeven. Met soaken in de winter heb ik nog geen ervaring opgedaan. Mijn gevoel gaat dan uit naar een mierzoete laag. Nogmaals, dit is puur gevoel, gebaseerd op het feit dat zoete maïs in de winter een prima aasje is. En daarmee is de cirkel rond. Want wat is nou dat stukje sweetcorn ook al weer? Juist… een met suiker nabehandeld stukje maïs.

Soakze,

Arjen

  • Online betalen via uw eigen bank
  • Vanaf nu kunt u gemakkelijk en veilig betalen met pin!
  • Geen verzendkosten meer als u meer dan €100,- besteed in onze webshop!
  • Youtube filmpjes
  • Facebook
  • Mister Cash

Aanbieding

Pelletmix 5kg € 24,95 € 14,95

Winkelwagen

Geen artikelen in winkelwagen.

Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief
Aanmelden
© 2011 - 2017 TTB BAITS | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel