Vakantievissen 2013 - Jeroen Neef

Het was ergens in Juni dat ik bij Jacco TTB 50 kilo bollen ging halen voor de vakantie. Na een gezellig gesprek met mijn Gorkumse vriend stelde ik voor om een stukje te schrijven voor de site. “Doe dat dan over je vakantievisserij, dat vind iedereen leuk, zo stelde hij voor”.

Dus nadat ik de 50 kilo bollen ingeladen had, beloofde ik hem een stukje te schrijven...

Vlakbij de camping waar wij stonden lag een soort parkwater waar wij onze zinnen op gezet hadden. De vergunningen werden aangeschaft met behulp van gebarentaal en om de boel een beetje te vriend te houden in de bar tabac besloten we er meteen maar een paar biertjes in te kappen. De bar lag namelijk vlak bij het water en aangezien het een klein dorp was en wij totaal geen Frans spraken leek het ons een slimme zet de lokale bevolking vriendelijk toe te lachen. In de vergunning stonden namelijk wel heel veel zinnetjes in die iets met regels te maken hadden. Wij snapten daar gelukkig niets van dus dat scheelde weer. De barman begon ineens allemaal gebaren te maken dat je niets in het water mocht gooien, amorce interdite...Dat bleek dus voeren te zijn kwamen we later achter. Je mocht er niet voeren...We zeiden al tegen elkaar in die bar, niet te veel vragen. Je kunt alleen maar dingen te weten komen die je helemaal niet wil weten. In de 2 weken vakantie besloten we 4 keer een paar uur te gaan vissen. Naast de 50 kilo scopex cream namen we ook nog 50 kilo tijgernoten mee van de partikelgigant. Om dit voer op afstand te krijgen namen we een klein pro line bootje mee. En omdat ik niet helemaal achterlijk ben in tegenstelling tot wat veel mensen denken besloot ik ook een spomb mee te nemen voor het geval we er niet met de boot op mochten. Natuurlijk mocht dit ook niet en dus heb ik 50 kilo bollen en zo'n 80 kilo noten (nat gewicht) erin staan te spomben. Het probleem van Bart en mij is dat we graag een biertje drinken. We hadden dus wel in het donker met de boot erop kunnen gaan om te gaan voeren maar dan zouden we tot het donker niet kunnen drinken. En dat is voor ons bourgondiers not done! Spomben werd het dus! Ik had speciaal voor deze vakantie 3 nieuwe hengels aangeschaft, 3 shimano tribals 2 ¾ lbs. De armalites waar ik mee viste waren al 17 jaar oud en ik wilde er wel eens wat strakkers bij. Ook al zijn mijn armalites 3 lbs ze zijn toch echt een stuk soepeler en minder geschikt om verre worpen te maken.

201308301.jpg

201308302.jpg
201308303.jpg
201308304.jpg

De eerste keer vissen.

Na 3 dagen elke dag 1,5 emmer voer erop gespombed te hebben zag het er rooskleurig uit. Tijdens het vissen begonnen de vissen als gekken te springen dus dat we beet gingen krijgen stond eigenlijk al vast. Wat me wel tegenviel was het formaat van de vissen die zich lieten zien. Maar goed we hadden er evenwel zin in en omdat het een vakantievisserij betrof was een beetje vis vangen eigenlijk het hoofddoel. We wisten niets van het bestand dus alles was welkom. We zetten de wekker om 5:30 en namen beiden een tuinstoel mee en een luchtbed als 2e onthaakmat. Het matje wat we bij ons hadden was niet afdoende en dit plan hadden we al gesmeed voor we weg gingen. Natuurlijk vertelde we niets tegen de vrouwen want die wilde namelijk zonnen op deze (vis!)luchtbedden. Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats viel de rust meteen op. Na 3 dagen krijsende jong om ons heen gehad te hebben en 's avonds lekker te pilzen was dit toch wel een aangename afwisseling. De kikkers die talrijk aanwezig waren vulde de lucht met een prachtig akoestisch concert. Ik voelde me heerlijk en kon niet wachten tot de hengels in lagen. Eenmaal op de stek genoten we volop. Onze stek lag centraal en we zaten op een steiger onder een uitkijktoren van een meter of 4-5 hoog. Ideaal omdat we hieronder lekker in de schaduw konden zitten. Tegen onze verwachting in duurde het 2 uur voor de eerste hengel afliep. Bartje Koet mijn metgezel was de gelukkige en de eerste vis was binnen. Een klein schubje, niet lang erna gevolgd door een 2e. Mijn eerste vis schoot los en daar was ik goed ziek van, gelukkig liep dezelfde hengel een half uur later weer af. Een keiharde fluiter! Na een dril om u tegen te zeggen lag er een vis in het net die echt wel de moeite waard was. Voor mij betekende deze vis veel meer dan de 29,4 pond die de unster aangaf. De dril was fenomenaal en dat bleek op dit water geen uitzondering want elke vis was er ongehoord sterk. Tot aan de steiger ging het wel, maar eenmaal onder de top bleven ze gaan!

201308306.jpg

Aan de overkant van ons zaten 2 carpistes van het soort dat je niet tegenover je wilt hebben. Zij snapten er niets van natuurlijk want in een paar uurtjes kregen wij 6 beten en hun wonder bij wonder 1, en die schoot los... De foto die we maakten spreekt boekdelen...

201308307.jpg

201308308.jpg

 201308309.jpg

De tweede keer vissen. 

Nadat we de eerste keer vissen afsloten met 3 voor Bart en 1 voor mij hadden we er weer zin in. Wat ons wel zorgen baarde was het gezeik met die tering dwergmeervallen. We hadden die eerste keer beiden een vis gelost terwijl in in Nederland nauwelijks lossers krijg. Mijn vertouwde maat 10 gamakatsu super hooks lieten het hier afweten. Ik dacht even na en het grote probleem was de soepelheid van de hairs leek mij. Omdat die meervalletjes constant met de rigs aan het kloten waren bleef er van een presentatie weinig over. Na wat denkwerk dacht ik het gevonden te hebben. In plaats van de kleine superhooks pakte ik nu een Korda Kurv Shank maat 6, voor mij bijna een anker...Nu zette ik deze haak op een nog stijver onderlijn materiaal van suffix, ook een gecoate versie maar veel stijver dan de ESP Striptease waar ik tot nu toe mee viste. Maar het grote verschil zat hem in de hair, die maakte ik namelijk van 38/00 fluorocarbon. Deze knoopte ik aan een ringetje en dat ringetje kwam op de haak. Als stopper van de hair knipte ik een stukje af van een tailrubber, maar niet zo een voor op je lood maar eentje die op je rig komt en tegen je lood aangeschoven word. Ik weet niet precies hoe die krengen heetten volgens de firma's. Nu kon de rig wel draaien maar niet meer om je haak slaan. Het zag er goed uit en ik zag het er meteen al mee zitten, aangezien ik zelf al best een tijd niet meer op karper gevist had was ik er erg tevreden mee. You can't teach an old dog new tricks hey!

Die sessie hadden we een beetje geluk, want onze vrouwen en de broer van Bart zou ook nog even komen, het was die dag niet echt super want we hadden 3 beten tot dan toe, ik 1 en Bart 2. Wel had ik geluk want die enige beet was een schub van 26 pond. Voor daar was dat toch echt wel een betere vis bleek later. En weer die dril hé, op die steiger met 5 meter water eronder bleven ze gaan. Echt te gek gewoon, je zag ze door het heldere water gaan en het was echt een schitterend schouwspel. De nieuwe rig leek zijn werk te doen want de vis zat muurvast in de onderlip. We wilden er rond een uur of 12 mee stoppen want we dachten dat de rest van ons gezelschap niet meer zou komen. Maar net toen we op het punt stonden om op te ruimen kwamen ze eraan. 3 kippies, Peer, en 7 kinderen in de leeftijd van 3 tot 13 jaar. Peer had voor de gelegenheid Lucille meegenomen, zijn 13 mtr lange vaste stok die aangesproken dient te worden als “Lucille”.Nu konden we dus nog even door vissen maar we verwachten er niet veel meer van. Ik legde mijn  hengels los op de steiger en ruimde alles vast op. Bart liet zijn pod nog staan en na een uur liep er zowaar weer een hengel af bij Bart, niet lang daarna gevolgd door een 2e.

201308310.jpg

Ikzelf kreeg ook nog 2 keer beet in korte tijd maar verspeelde de laatste en dat was zeker weer een betere vis helaas. En de losser kwam van de nieuwe rig, zou het dan toch niet zo goed werken...

201308311.jpg

Net toen ik die laatste beet kreeg liepen de vrouwen met de kinderen naar de auto, de run die ik kreeg was echt een last minute beet want we waren eigenlijk al aan het opruimen. De stoelen waren al ingeklapt en enkel de hengels moesten nog. Ik riep nog naar Peer, “wij zijn wat later want ik heb er weer 1”. Mike mijn oudste zoon had vast een tas meegenomen en toen Bart ineens zei..”Kut, die tas die Mike mee heeft genomen daar zitten de sleutels en de telefoon in”.

Ik begon keihard te lachen want ik hou wel van zulke onzin, mede doordat mij dit al heel vaak voor gekomen is. Maar een aardige Franse gast van onze leeftijd leende ons zijn telefoon en met een wonder nam mijn vrouw op. Die lag ook meteen in een deuk. Ik vroeg mijn vrouw wat koud bier mee te nemen voor die gast en nadat we er 1 weggegeven hadden (hij hoefde niet meer) dronken wij de rest maar meteen op. Geen straf met 36 graden... 

201308312.jpg

Derde keer vissen.

De derde keer dat we gingen vissen liep het ook weer als een trein en hoeveel beet we precies kregen weet ik niet meer maar wat wel typisch was is dat ik de 26 van eerder die week nu weer ving. Die luste wel wat voer dus. Ook kwam 'la garde' een portugese Fransoos ons vertellen dat we niet mochten voeren. Nu wisten we dus wat amorce betekende...Wel een beetje vreemd want la garde had ons al meerdere malen voorbij zien komen met 2 emmers voer en een hengel met een spomb eraan. Wij dachten meteen aan de avond ervoor toen er een lokale boy op de uitkijktoren stond te kijken hoe wij daar een uur lang het water stonden te bombarderen met onze spomb.

Wat wel erg klote was met mijn nieuwe hengels was het volgende. De ogen op die hengels zijn erg groot en dat was ook 1 van de redenen dat ik ze gekocht had. Ik had ze puur gekocht voor het werpen maar in combinatie met de lijn die ik erop gezet had sloeg de lijn tijdens het werpen soms om het startoog heen. Niet alleen mislukte de worp dan maar voor mijn lijn was dit ook niet echt best schatte ik in. Het gebeurde elke voerbeurt toch zeker wel een keer of 5 en dat is gewoon teveel. De lijn die ik op mijn spoel had zitten was hellium pro of zoiets. Een lijn die voor 70% bestond uit fluorocarbon en voor 30% uit monofilament. De lijn op zich beviel me erg goed. Ook al was de lijn niet super schuurbestendig en was de knoopsterkte ook niet echt super. Kinken deed het spul niet, zelfs niet na een week lang elke dag een uur gespombed te hebben. En dat is iets wat toch wel uniek is. Het gebeurde 3 keer dat tijdens de worp de lijn brak door dit voorval en de eerste keer dat dit gebeurde stierf ik duizend doden. Wij wisten toen namelijk nog niet of de spomb bleef drijven. Bart rende meteen de uitkijktoren op en ik sprong meteen het water in. Wat natuurlijk ook niet mocht...Toen ik bijna bij de spomb was kwam er 15 meter voor me een vis compleet het water uit. Bart die op de uitkijktoren stond te kijken stond al met een gebalde vuist naar me te zwaaien. Het was een prachtig schouwspel omdat ik mezelf nu in hetzelfde leefgebied bevond als die karper.

Toen ik terugkwam in Nederland ging ik met die hengels terug naar Fauna en legde mijn probleem voor. Bartje Fauna vroeg aan me, zitten er gebruikssporen op? Natuurlijk zaten die erop want ik ben niet echt zuinig. Nu bleken mijn oude vertrouwde armalites die ik 17 jaar geleden heb laten bouwen toch echt wel hufterproof. Mijn nieuwe aanwinsten zaten vol met krassen en van 1 was de lijnclip al afgebroken. Dit kwam zeker door de verkrachting die ik met die spomb aangericht had. Ik kan ze niet terugnemen zei Bart en dat was ook niet meer dan logisch. Ik kan er wel een kleiner startoog op zetten voor je. Maar we snapten het beiden niet. Het enige wat ik kon bedenken was dat het door de lijn kwam. Fluorocarbon is natuurlijk niet echt een fijne lijn om mee te werpen, het is een stuk stugger als nylon. Aah, zei Bart daar is de vertegenwoordiger van Shimano dan kun je het vragen. We legden het probleem voor en hij zei. Ik heb deze klachten nog nooit gekregen. Nee dat snap ik zei ik tegen hem. Ten eerste heeft iedereen tegenwoordig een voerboot, er zijn maar weinig karpervissers die een beetje kunnen werpen. En ten tweede, ik heb deze vakantie 130 kilo voer erin staan te spomben, dat zijn honderden worpen. Anders was ik er ook niet achter gekomen. Dus nu moet ik binnenkort maar gewoon weer vertrouwd nylon op mijn spoelen zetten. Dat zal het probleem wel op lossen hoop ik. De hengels bevallen me namelijk prima!

De 4e keer vissen.

'S morgens op de dag van de 4e sessie hoorde ik bij het bakkertje op de camping dat er die dag onweer aankwam. We wilden eigenlijk 's avonds gaan vissen maar ik opperde om eerder te gaan. Meestal komt het onweer in de avond dus als we 's middags al zouden gaan konden we het misschien voor blijven met een paar vissen in de knip. Om een lang verhaal kort te maken, we zaten nog niet te vissen toen de eerste druppels vielen. We zagen het onweer zo over de bergen komen en net toen alles in lag barstte er een noodweer los waar de honden geen brood van lusten. Met bakken kwam het eruit en dat bleef zo van 13:00 tot 23:00. Op de camping stond alles blank en het rustige beekje wat naast de camping liep was veranderd in een woeste regenrivier! De ochtend erop schreeuwde het 'karper' in mijn hoofd maar de ravage die het weer aangericht had moest eerst opgeruimd worden. Ik baalde stevig, ik hoopte nog steeds op die ene uitschieter die volgens de locals toch wel mogelijk moest zijn. We konden nu nog maar 1 keer vissen dus die laatste keer moest het gaan gebeuren.

201308313.jpg

De finale

We waren beide vol vertrouwen deze dag, we hadden het voeren nog maar eens opgeschroefd omdat we nog steeds last hadden van dwergmeerval en in onze ogen kon je het niet snel overvoeren. Nu zaten we op 4 volle emmers per keer en dan om de dag. Nu was de dag om te oogsten!

Ik vertelde Bart dat de eerste beet die je nu kreeg meteen kassa was. Dat is meteen een  goede vis dat wist ik zeker. Het was ook zo gegaan met die 29, 26  en nog een 25 van mij. En nu was het ook weer zo want Bart zijn eerste beet leverde hem meteen ook een schub van net over de 30 pond op.

201308314.jpg

Na de 23 en 24 ponders van eerder in de vakantie had hij nu ook eindelijk wat vissen die er op begonnen te lijken. De dril van die vis was zo mega dat was niet meer normaal. Pas na 20 minuten kwam hij voor het eerst boven. Maar voor je met je ogen kon knipperen was hij weer de dipte in en daaar bleef hij nog zeker 10 minuten. Echt gruwelijk sterk. Even later ving Bart er nog 1, een kleintje dit keer. Bij mij bleef het angstvallig stil. Tot ineens uit  het niets...Pieieieieieieieiieiep, een volle streep! Ik pakte de hengel op en meteen nam de vis wat meters lijn, plop, en toen was het gebeurd...los...

Ik kon wel janken, diep in mijn hart weet ik dat dit een goede vis was. Alle betere vissen kwamen van mijn linkerhengel. En nu na 4 dagen storten kwam hij weer op die stok en loste ik hem. Ik kreeg die middag verder geen beet meer en was zo ziek als een hond hiervan. Niet lang daarna was ik een beetje in slaap gedommeld en werd ik wakker van voetstappen. Nou en ik kan je vertellen dat werkelijk niets mij voor had kunnen bereiden op het fantastische uitzicht wat er nu voor me voorbij kwam...Goeiendagschotel...Het was een M.I.L.F en niet zomaar 1, ik viel bijna van mijn stoel. Bart zat naast me met een vette glimlach op zijn smoelwerk, hij vertelde later dat hij ze al aan zag komen en dat hij wist dat ik wakker zou worden. Toen ze ons voorbij liep onder de uitkijktoren door viel de volle zon op haar heerlijke achterwerk en toen zagen we dat haar rozige jurkje doorschijnend was en dat ze daar een zwarte string onder droeg, het was geniaal. Zo mooi zie je ze zelden en de zwangerschap had niet veel met haar gedaan. Ze duwde namelijk een kinderwagen voor zich uit en het leek wel of ze wilde zeggen tegen iedereen, ik heb dan wel een kind maar ik ben nog steeds megahot. Toen ze terug kwam maakte ik stiekem een foto want dit hoorde natuurlijk vastgelegd te worden. Helaas was dit niet de kant waar de zon haar string zo mooi liet zien maar hey, je kunt niet alles hebben. Na deze paar  minuten afleiding kwam er toch weer het gevoel van verlies, dat duurde zo de gehele middag want die karpers waren gestopt met azen en het water zag er dood uit.

201308315.jpg

Gelukkig kreeg ik afleiding in de vorm van een oudere Fransman. Hij was een echte natuurfreak en vertelde met zoveel passie over het water en de streek dat ik helemaal opging in zijn verhalen. Hij vroeg ons of wij die reiger gezien hadden de dag ervoor. Dat hadden we want het beest bleef gewoon staan, we vonden het een echte lefgozer die reiger. Hij vertelde dat die reiger een gebroken vleugel had en dat hij hem geprobeerd had te vangen. Het was die avond niet gelukt en dus was hij 's morgens om 5 uur weer terug en nu lukte het wel. Hij bracht het gewonde dier naar het 45 km verderop gelegen Lyon. In mijn ogen groeide deze Jacques Cousteau tot een respectabel niveau. Hij vertelde dat hij ook een keer een ooievaar weggebracht had met een verwonding aan zijn poot. Na een tijde in het opvangcentrum mocht hij die vogel mee vrij laten in de natuur. De blik in zijn ogen verplaatste zich van mij naar het water. De passie van deze man was enorm, ik leefde weer helemaal op door hem. Bij elke zin die hij in zijn Frans Engelse accent vertelde zakte het verlies van die laatste 2 visdagen weer weg. Als we het eerlijk bekijken hadden we het eigenlijk prima gehad zo. We hadden beide wat foto waardige vissen en de drils waren fenomenaal. En de vakantie was verder perfect.

201308316.jpg

Die oude man maakte mijn hele dag goed, toen hij wegliep zei hij tegen ons in zijn Engels. Kijk uit onderweg er gebeuren jaarlijks erge ongelukken met touristen. Neem op tijd je rust, en het ga jullie goed. Met een warme hand als afscheid liep de man weg. En mijn zorgen over die laatste 2 keer vissen volgde hem langs de oever van het water. Oude man, je bent een held!

Jeroen Neef

 

  • Online betalen via uw eigen bank
  • Vanaf nu kunt u gemakkelijk en veilig betalen met pin!
  • Geen verzendkosten meer als u meer dan €100,- besteed in onze webshop!
  • Youtube filmpjes
  • Facebook
  • Mister Cash

Aanbieding

Winkelwagen

Geen artikelen in winkelwagen.

Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief
Aanmelden
© 2011 - 2017 TTB BAITS | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel