"Ice, Ice Baby!" Lex Van Beek

 

Vroeger riep ik “Vissen is toch geen sport!” en “Vissen is voor bejaarden!”. Nu ben ik 37 jaar en inmiddels 20  jaar verslaafd aan mijn hobby. 

Ik kan mijn leven niet zonder Karper vissen meer voorstellen. Als je er eenmaal van geproefd hebt is er geen weg meer terug. Ik zou ook niet meer terug willen want ik zet liever stappen vooruit. Nee , karper vissen is een levensstijl voor mij geworden. De een gaat drie keer per week voetballen of zit in de kroeg , de ander zit net als ik  drie dagen per week weg gescholen langs de waterkant… Het is een hobby die niet door ieder mens begrepen wordt, maar goed, dat ter zijde want ik begrijp ook niet ieder mens….

Ik was 14 jaar toen ik voor het eerst in aanraking kwam met vissen. Een vroegere vriend van mij viste al een lange tijd op karper en was bloed fanatiek. Na wat stevige uitspraken wat ik al eerder heb vermeld was het tijd om hem eens te gaan vergezellen. Goed , onder het genot van een disco shaggie zaten we dan langs de waterkant. Het duurde niet lang of ik was getuige van drie kleine schubjes. Ik wist niet wat ik zag en vond het helemaal geweldig. Op dat moment nam ik al mijn uitspraken terug, en zag dan ook in dat dit de keer zijde was. En zo werd mijn hobby een fijt.

Ik kocht mijn eerste set up en dat was een Albatros hengel en Silstar molen. Een Optonic sensor en wat steunen en een klein schepnet. Zo begon het allemaal voor mij. Ik viste naast mijn school uren hier op een lokaal putje wat toen de tijd vol zat met Karper. Ik weet nog goed dat ik iedere zaterdag in alle vroegte op mijn fiets naar het putje reed. Met een boterhamzakje gevuld met shag en vloei van mijn pa , ja ik weet het roken is slecht en ik deed dit toen ook stiekem. De zelf gefabriceerde boilies gemaakt van bloem , custard en andere ditjes en datjes was mijn aas. En zo zat ik in het begin langs de waterkant , door wind en regen...

Aangezien ik op school zat en de detailhandel in wilde was een stage plek uiteindelijk op zijn plaats. Nu ik een nieuw hobby gevonden had leek het me wel leuk om in een viswinkel stage te lopen. Zo kwam ik bij een welbekende viswinkel hier in Tilburg terecht. En zo wist ik in een zeer korte tijd mijn spulletjes bij elkaar te sparen. Ik verdiende geen geld maar kreeg gelukkig enorm veel korting. 

Het duurde dan ook niet lang voordat ik een uitgebreide uitrusting had…Ik had de smaak goed te pakken. En zo beviste ik alle putjes en vijvers bij mij in de buurt. Het duurde niet lang voordat ik de overstap maakte naar het kanaal. Het kanaal was gevuld met mooie twintigers en enkele uitschieters. Voor die tijd was een twintiger een enorme vis. Zo beviste ik het hele kanaal en wist ik ook mooie vissen te vangen. Moet er ook bij zeggen dat ik toen geen vaste stek had. Ik probeerde overal een karper te verschalken en op de ene stek viste ik meer dan de ander.

 “Nu 20 jaar later….”

Vrijwel iedere week ben ik wel langs de water kant te vinden. Ik heb gewoonweg een uitlaatklep nodig om zo uit de dagelijkse sleur te komen. Even “Mind free” van alles en een zijn met moedernatuur. Omringd door haar schoonheid , genieten van het heelal dat over me heen hangt wanneer ik s ’nachts op mijn stretcher lig. In alle stilte wachten op een schreeuwend geluid dat je aandacht opvraagt en je uit de weide stilte haalt….

Zo vis ik nog steeds op kanaal en houdt ik me bezig met target vissen en neem ik paar keer per jaar een hap uit een overheerlijke Franse stokbrood. Afgelopen jaar heb ik me vooral bezig gehouden met target vissen. En wat is het toch verschrikkelijk om doelstellingen te hebben… Een heel jaar vissen op een put gevuld met 140 karpers waarvan er acht een naam bij zich dragen. Hoeveel geluk moet je hebben om juist deze acht te kunnen vangen , ik zeg heel veel!... Of  een put gevuld met zeventien karpers wat een zwaar dressuur karakter heeft en drie stekken kent. Nou dan kan je beter op kanaal gaan zitten met het idee “Maakt niet uit wat ik vang als het maar vis is!!”

1.jpg     “Een ochtend in het voorjaar”

Het is Juni 2012 als ik met de handen in het haar rond loop , ondanks dat ik kaal ben is dat wel mogelijk. Ik heb mijn zinnen op een nieuw water gezet welke een behoorlijke moeilijkheidsgraad kent. Een water gevuld met om en nabij 140 karpers waarvan er 8 een naam bij zich dragen.

 Na drie maanden hier intensief vissen boek ik echter geen bijzondere resultaten. De vangsten komen met ups en downs en ik krijg totaal geen grip op het water. Ik bevis verschillende stekken en weet zo maar een enkele vis te vangen , maar niet één van de acht toppers...

2.jpg 

 “De eerste mooie vis die ik ving was “Gullit” , zwart en net geen 15 kilo”

Wanneer ik bij Jacco langs ga neem ik 25 kg “Fiber ice” mee. Ondanks dat dit een echte voor en na jaar bol is wilde ik er toch mee aan de slag. Zoals ik mijn ander artikel had vermeld , “Fiber ice” draagt een heerlijk overweldigende geur bij zich. deze bol zou volgens Jacco ook buiten het voor en na jaar prima zijn vruchten afwerpen. 

De bol heeft in vergelijking met andere bollen uit zijn assortiment een lager en makkelijk verteerbaar eiwit gehalte. De vis verteerd in de koudere maanden de bollen beter en sneller.

Maargoed , ik koos wel voor een ander vorm , een 15 mm dumbel. Omdat ik voor mijn gevoel een groot verschil kon maken ten opzichte van de rest..

Na een handje vol kopjes koffie en gesprekken verre weg van visserslatijn , zit ik weer in de auto op weg naar huis. 

De geur van de “Fiber ice” laat zijn sporen achter want de auto ruikt heerlijk.  Zou misschien een leuk idee zijn als Jacco geur verfrissers zou maken voor in de auto , zo’n TTB boompje onder de je spiegel. Zie het al helemaal voor me , op de Smell na dan!.

3.jpg “De overweldigende geur komt je tegemoet.”

Het 11 Juni als ik weer langs de waterkant zit. Deze keer vis ik in de zuid westen hoek en dat is ook te merken want ik waai zowat weg. De zuidwester wind slaat schuimkoppen op de kant. Mijn hengels staan te schudden op mijn rod pod  die een meter diep in het water staat

Het gaat goed los , en ik zit dan ook met een goed gevoel te vissen.

Mijn gevoel krijgt na een dag vissen ook nog eens gelijk. Ik weet die dag 3 vissen te vangen.

Jammer genoeg ving ik geen grote vissen. … 

S’avonds op de bank bekijk ik het weerbericht op dn Bels, Sorry, maar bij het zien van Piet Paulusma word ik altijd een beetje peuneveu zeg maar ;).

De voorspellingen zijn zeer goed. De zuidwester wind blijft de aankomende twee weken goed zijn best doen. We krijgen te maken met zware windstoten , de meter slaat 6 a 7 uit. Ik maak nieuwe plannen  en besluit vier dagen in de noordoost hoek te voeren en de vijfde dag ga ik de stek bevissen.

4.jpg 

 “Mijn hengels dansen op het water..”

 

Het is 15 juni als het moment eindelijk daar is. Na vier dagen lang iedere dag 1,5 kilo bollen te hebben gestrooid is het tijd om de stek te bevissen. De wind doet wederom zijn ding , en het waait zelfs zo erg dat uitroeien met de boot bijna onmogelijk is. Toch weet ik iedere keer boven mijn spot te komen en mijn rig neer te leggen. Na een paar uurtjes ligt alles in en zijn we er klaar voor.

Als ik op mijn stretcher zit en over het water zit te kijken begint mijn middelste fox te piepen. Mijn hanger vertoond een Brasem beet…

Nee , dat moet ik niet hebben!... Ik schiet mijn lieslaarzen aan en stiefel het water in. Ondertussen is mijn hengeltop al aardig krom getrokken..

Als ik de hengel uit mijn steun pak is het moment toch daar. “Dit is geen Brasem!” De vis gaat ervan tussen en ik zet mijn slip zowat bijna op slot ,toch weet de vis meters van mijn spoel te trekken. Ik heb geen keus dan de vis gewoon te laten gaan. Mijn lijn staat gespannen en samen met de wind speelt er een fluit concert in mijn oren. De adrenaline giert door mijn lichaam terwijl de golf slagen mij in het water laat wankelen. Als de vis eindelijk een meter of 7 uit de kant zwemt pak ik mijn schepnet en bereid ik me voor op wat er zo mijn net in gaat glijden. 

De vis voelt goed aan en heeft geen zin om op te geven. Na enkele minuten draait de vis eindelijk op zijn zij.

Een spiegel!, deze moet ik op mijn mat hebben!. Als ik de vis voor de tweede keer zie loop ik spontaan met de lieslaarzen aan verder het water in , “Schijt , dan maar een natte boxershort!” Ik ben ervan overtuigd dat ik de topper van het water heb , dus een natte jogger en boxer kan mij nu geen reet schelen. Ik loop tot bijna mijn oksels het water in en wanneer de spiegel onder mijn neus zwemt trek ik mijn schepnet omhoog…..”Yes!”

Als ik de vis uit het water til besef ik dat het niet om dé spiegel gaat waar naar ik op jacht naar ben. Een lang gerekte spiegel , in de vorm van een echte torpedo ligt voor me op de mijn mat. Als ik mijn weger erbij pak en de spiegel weeg slaat mijn weger uit op 15,5 kilo. 

Ondanks de kleine teleurstelling gaat het wel om één van de toppers.

5.jpg  “De halve rijen”

Het blijft niet stil, want kort nadat ik mijn middelste hengel heb uitgeroeid vertrekt mijn rechter , en deze keer met een echte fluiter. De lieslaarzen gaan weer aan en binnen enkele minuten sta ik weer in het water met een kromme hengel. Ondertussen is een concullega op visite en hij is getuige van deze aanbeet. We hebben elkaar hier leren kennen en ik heb te maken met een zeer fanatiek persoon. Het enthousiasme wat deze jongen met zich meebrengt is dan ook niet onopgemerkt gebleven.

De dril is maar voor korte duur want voor de kant schiet de vis helaas los. Mijn inline lood is onderwater los geschud en halverwege mijn lijn komen te hangen. Terwijl ik de vis aan het drillen ben hing mijn lood 20 meter van de vis aan mijn lijn te bungelen. Werd de vis door het bungelende lood onthaakt?.

 

Als ik mijn hengel in orde wil maken loopt plots de rechter stok als een speer af. De volgende heeft zich al gemeld en is op weg. En weer staat mijn concullega een vreugde dansje te doen, “Ongelooflijk!  hij heej er gewon weer ene.. gekkenhuis!!! Hoor ik hem roepen als ik weer in het water sta.

De vis neemt meters lijn en gaat voor het diepe gedeelte. De enorme krachtpatser zet zijn schouders eronder en drukt de nodige kilo’s in mijn handvat. De vis heeft geen zin om de zak in te gaan of mijn mat van dichtbij te bewonderen, laat staan om overgoten te worden met een emmer vol overwinning, en met een brede lach met deze man op de foto te gaan.

Nee, de vis op weg naar een potje victorie!, hij of zij wil mij ieder hoek van het water laten zien, als een bokser in de ring de nodige klappen geven, een stevig potje touwtje trekken , en ervoor zorgen dat ik uiteindelijk over de streep wordt getrokken…..Maar zover laat ik het niet komen , niet als het aan mij ligt!

De vis doet zijn werk en blijft lekker door sjouwen. Ondertussen bedenk ik me dat ik binnen een uur al drie lopers heb ik gehad. 

Het gaat los en de vis lig echt boven op mijn voer plek, tijdens het drillen zie ik nog twee vissen uit het water komen. Na een stevige dril zwemt de vis een paar meter uit de kant en geeft hij het uiteindelijk op.. Ik trek de vis mijn net in en nummer twee ligt op de mat!.

 Mijn concullega is helemaal van slag “Ooh , drie lopers binnen ‘t uur!..Jonguh , gij goat vangen!”

De dag brengt genoeg vissen met zich mee , ik weet er nog zeven te vangen. Helaas zijn de overige vissen niet groot maar wel echte krachtpatsers.

De nacht verliep stilletjes zonder aanbeten, maar de ochtend deed de vis weer ontwaken. Het lukt 

me om nog drie vissen te vangen. Helaas kon ik die dag niet door vissen, het moment om weer in te pakken aangebroken…..

6.jpg

 “Snipke, Schon oan de hoak!”

Aangezien mijn nieuwe tactiek vruchten afwierp lag het voor de hand om nog eens vier dagen te  voeren. Zo ging er weer dagelijks 1,5 kilo het water in en viste ik op de vijfde dag. Dit deed ik iedere week , en gek genoeg wist ik op deze manier 52 vissen in zes vis sessies te vangen. Bij mijn beste weten had niemand dit hier mee gemaakt om in zo korte tijd zoveel vissen te vangen.

 Het is 6 Juli in de avond als ik weer uitpak op deze stek.Het nodige wordt opgezet en de Rodpod gaat weer te water. Als ik klaar ben met alles duurt het niet lang voor dat ik weer beet krijg. De rechtse stok vertrekt en zorgt ervoor dat ik met een kromme hengel sta. Maar niet voor lang, ik los de vis al snel.., oorzaak?, een recht getrokken haak! Peinzend over hoe dit mogelijk is loopt de middelste stok alweer af. De hengel met de rechte haak, die ik nog in mijn hand heb, wordt gelanceerd en beland in de struiken. Enkel seconde later sta ik met de middelste hengel naar de hemel gericht. “Verdomme!” ook deze schiet los. Als ik ook deze binnen draai krijg ik weer te maken met een recht getrokken haak. “Hoe kan dat nou!?.

De vis sessie ervoor kwam dit probleem ook al enkele keren voor. Zo kreeg ik een keiharde loper en pakte ik mijn hengel op, en voordat ik “yes” kon zeggen was de vis al gelost. Vervolgens draai ik mijn hengel binnen en is de haak recht getrokken , moet gewoon niet kunnen….

Maar goed , Jan Coolen en Eddy Kieft adviseerde mij toen andere haken en gelukkig had ik deze nu in mijn bezit. De nieuwe haken kregen een stropje en gingen het water in. Ondertussen denk ik nog over de verspilde vissen na , “Wat als het een van de toppers was geweest , dan zijn mijn kansen verkeken!”

 

De nacht verloopt stilletjes zoals gewoonlijk. Maar de ochtend zorgt zoals gewoonlijk weer voor genoeg vissen. Ieder uur brengt vis op de mat en soms gaan er twee hengels tegelijk. Gek genoeg melden er geen toppers. Ik begin wel enigszins aan mijn tactiek te twijfelen en bedenk me misschien te stoppen met voeren en instant te gaan vissen. Of te voeren en ver weg van mijn voerplekken te vissen. Maar de tevredenheid is te groot en nog steeds aanwezig, en besluit dat zolang mijn stek loopt  ik deze tactiek blijf toepassen. Het gaat tenslotte niet altijd om de gewichten!.

7.jpg

 “Slagveld op de stek"…..”

 

Het is 7 Juli  en het weerbeeld voor vandaag is behoorlijk verandert ten opzichte van de afgelopen weken. 

Het is een graad of 25 en er staat een matige zuidwesten wind. Ondank de weersverandering weet ik al voor de middag negen vissen te strikken . Als ik vis nummer negen heb terug gezet meld de volgende alweer. Mijn fox schreeuwt het uit en ik ben weer op weg. Ik loop zo hard door het water dat ik zeik nat bij mijn hengels aan kom.

Als ik de hengel in mijn handen heb krijg ik meteen een oud gevoel van binnen. Deze vis is beresterk en dat betekend dus een grotere vis. Het gevecht is begonnen en ik ben er weer helemaal klaar voor. De vis duikt ver het diepe in en zwemt van links naar rechts. Dan gebeurt me iets wat me in al die weken nog niet was overkomen , de vis zwemt zich vast…,  Ik twijfel geen moment en ik stap meteen in de rubberboot en werk me naar de plek waar de vis vast zit. Als ik boven de vis zit besef ik dat de vis echt muurvast zit. “Verdomme! , waarom nu deze vis!?” 

De vis is slim en kent schijnbaar ieder gaatje van het water , want in al die weken heeft geen vis dit voor elkaar gekregen. Ik hou flink druk op de hengel en wacht wat minuten af in de hoop dat ie los komt. Maar het lijkt erop dat ik geen geluk heb deze keer, ik krijg er echt geen beweging in. Plotseling bedenk ik me om zachtjes op mijn hengel te slaan en zo voor trillingen te zorgen,misschien dat dit helpt?. Na wat tikken op mijn hengel komt de vis plotseling in beweging! ,YES!.. hij is weer los!” De druk wordt weer opgevoerd en ik zie onder mijn boot een hoge spiegel zwemmen. “Nee is dat….?” De adrenaline knalt door mijn lichaam, ik schep wat water met mijn hand en sla een kruisje , ik ben niet gelovig hoor maar hoop wel op een beetje extra geluk..,de rechtgetrokken haken en nu ook nog eens een zwaar beschadigde lijn, niet nu a.u.b.!.

De spiegel geeft eindelijk mee en glijd mijn net in.“YES!!!!!” De volgende uit de reeks toppers heeft zich gemeld en ligt nu vol overgave in mijn net… 

 8.jpg “Een sprookje is uitgekomen…”

De weken daarna viel mijn stek stil. De weersomstandigheden veranderde in een rap tempo. Ook werd de druk op het water nog eens flink  opgevoerd , het water veranderde in een groot slagveld. Iedereen was massaal aan het voeren geslagen en een stek vasthouden was dan ook niet meer mogelijk.

Mijn tactiek moest ik noodgedwongen aanpassen naar  instant vissen, en zo wist ik toch links en rechts nog een visje  te vangen Er was eigenlijk geen nacht  voorbij gegaan dat ik geen vis wist te vangen , en dat terwijl andere veel voerde en stekken probeerde te claimen. De teller bleef in de eerste week van de maand Augustus op 78 vissen steken, een belachelijk hoog getal voor dit water. Ik ben uiteindelijk vroegtijdig gestopt. Maar opgeven doe ik niet! Komend seizoen gaan we er weer tegenaan!

 

See you in 2013!

Lex van Beek. 

  • Online betalen via uw eigen bank
  • Vanaf nu kunt u gemakkelijk en veilig betalen met pin!
  • Geen verzendkosten meer als u meer dan €100,- besteed in onze webshop!
  • Youtube filmpjes
  • Facebook
  • Mister Cash

Aanbieding

Winkelwagen

Geen artikelen in winkelwagen.

Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief
Aanmelden
© 2011 - 2017 TTB BAITS | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel