Go with the flow - Jacco Noordermeer

Dit jaar moest ik keuzes maken, door omstandigheden en door de uitbreiding van TTB BAITS heb ik besloten om dit jaar niet naar Frankrijk te gaan. Deze keuze was bepaald niet makkelijk. In de eerste instantie omdat ik in de afgelopen jaren met Jim fantastische trips heb gehad. In de vele korte sessies wisten we vele grote vissen te vangen en als je de puzzel compleet hebt dan is de drang naar meer groter dan ooit. Nee, frankrijk zit er even niet in dus blijft er niets anders over dan heerlijk te genieten van Nederland. Genieten, dat is zeker het geval als ik zie wat ik dit jaar allemaal samen met mijn zoon Dennis al gevangen heb. 

Ik mag wel stellen dat dit jaar, wat eigenlijk nog maar net is begonnen al het beste jaar is wat ik ooit heb gehad in Nederland. Afgelopen weekeind was weer een weekeind wat mij lang zal heugen. Het begon op maandag, de weersverwachting was dusdanig dat ik goede hoop had dat de vis zou gaan paaien. Piet Paulusma was amper uitgesproken en ik zat al in de auto gewapend met een zak bollen en een werppijp. Bij de gedachte aan paaiende karpers reed ik bijna de paaikom in, in plaats van op tijd te stoppen om er te voeren… 

Daarna snel door naar de andere “mogelijke” paai plaats en ook daar vlogen de bollen in en om de lelies. Dinsdag kon ik helaas geen tijd vinden om dit te herhalen maar woensdag en donderdag gelukkig wel.

Eindelijk is het vrijdag, ‘s morgens nog even op pad voor vismeel en ja hoor, file. Thuis de spullen zo snel mogelijk in het magazijn gelost en naar de supermarkt voor proviand. Even een bammetje eten en zo snel mogelijk weer weg. Nog even tanken natuurlijk want daar wacht ik altijd zo lang mogelijk mee tot het een keer fout gaat… 

Tegen vijven kon ik dan eindelijk de boot te water laten en de broodnodige rubberboot oppompen. Iedere keer is dit weer een crime maar zonder dit ding zou ik nooit de vis vangen die ik nu wel vang.

Een half uurtje later ben ik onderweg en met een rustig gangetje vaar ik naar de aangevoerde stekken. Onderweg kom ik een paar bekenden tegen en neem even de tijd om wat bij te praten. De heren hebben al 3 dagen niets gezien daar. Eenmaal aangekomen op stek 1 moest ik een keuze maken, vis ik hier? Of zal ik morgen hier vissen? Ik koos voor het laatste maar liet de stek wel achter met de nodige bollen. 

Aangekomen op stek 2 leg ik de boot voor een klein slootje welke naar de grote paaikom leidt. De ingang ligt enigszins in een ondiepe kom zodat ook daar een montage geplaatst kon worden. De ander ging precies in het begin van het slootje. Het genieten is weer begonnen! Binnen een uur loopt de sloot stok af en moet ik als een gek met de rubberboot achter de vis aan die zich in rap tempo door de sloot naar de grote kom haastte. Deze hommer van 22 pond liet mij even de paaikom. Even snel een fotootje op het emmerstatief.. en gelijk weer terug gezet.

pict0164.jpg 

Niet lang daarna liep de andere hengel af, weer een hommertje van een pondje of 18. Hierna bleef het vrij lang stil. ‘S morgens tegen vieren werd ik wakker van een halve aanbeet. Voor de zekerheid heb ik de hengels maar even ververst en dat bleek niet voor niets. Beide haken zaten vol met plantenresten, niet echt vreemd als je tussen de watersla zit te vissen natuurlijk. 10 minuten later liep de sloothengel dan ook weer af, een bekend dikkertje die totaal geen moeite deed om weg te zwemmen lag binnen een minuut in het net. Exact 1 kilo gegroeid in 4 weken tijd met een gewicht van 23 pond.

pict0165.jpg

Het emmerstatiefje was voor dit soort momenten iets minder geschikt blijkbaar. Ook bij de vis die zich 2 tellen later aanmeldde bleek dit het geval. Jammer maar helaas, tijd voor een nieuwe camera?

Ach, 24 pond toch weer leuk!

pict0167.jpg 

Een uurtje later alweer een spiegeltje en met 13 pond is dit de kleinste van alle skp vissen die ik ooit gevangen heb.

pict0170.jpg 

Ondertussen was het half acht en vond ik het welletjes op deze stek.

Jan de sigaar smste mij dat hij vanmiddag toch nog kwam vissen en deze stek wilde bevissen na de nodige blanks op andere plaatsen.

Tja wat doe je dan? Er zat vis zat op dat moment… Ik besloot dus maar niet te zeggen dat ik hem voor was, ik had er tenslotte gevoerd en er was niemand op deze stek actief behalve ik. 

Tijdens het opruimen liep de slootstok nog maar een keertje af en hier bleek een zeer klein schubje aan te zitten welke ik gelijk terug heb gezet. Nog snel even wat bollen gestrooid om de aanwezige vissen bezig te houden en aangezien Jan met dezelfde bol zou vissen was dit niet meer dan een vrienden dienst.

Stek 2 was aan de beurt, snel verkast en even op het gemak een bak koffie gedronken voor ik de hengels uit zou varen. De stek lag er mooi bij in de ochtend zon en met een lekker briesje recht op de lelies rook het gewoon naar vis. Om half negen legde ik de eerste rig tegen het grote lelieveld aan en strooide 4 a 5 grote handen 24mm bollen rondom de stek. Hengel 2 werd op een zelfde manier geplaatst maar dan 30 meter er naast. Aangekomen bij mijn drijvende bivvy legde ik hengel 2 in de steun en klikte de baitrunner aan. “klik”, Pwieiieieiieppppp deed de andere stok gelijk, stomverbaasd gris ik al staand in de rubberboot de hengel uit de steun en ga direct richting de vis, deze schampte het lelieveld en zwom vrij snel richting het weid.

Ik had gelijk door dat het een beste vis moest zijn aangezien er een rustig bonkend gevoel op de hengel voelbaar was. Dit bonken duurde alleen wel lang, bijna te lang voor mijn gevoel, het zou niet voor het eerst zijn dat een vis lost als je er recht boven zit met de boot. Na 20 minuten zag ik eindelijk wat belletjes verschijnen, dit is een teken dat de strijd bijna over is en de vis zich “ontlucht” om diep te kunnen blijven. Eindelijk kwam de vis dan iets omhoog en kon ik een glimp van hem opvangen. Deze preview was een zeeeeer grote verrassing voor mij, ik herkende hem gelijk en werd super voorzichtig in de laatste fase van dit kat en muisspel.

Deze vis heb ik jaren geleden al eens gevangen in de begin tijd van mijn bootvis avonturen en ik had er helaas zeer slechte foto’s van. Dit was dus de herkansing om van deze prachtvis een paar mooie plaatjes te schieten. Eindelijk kwam er een eind aan het gevecht en lag de oude strijder in mijn net, zelden was ik zo blij met een dubbelvangst! 

Het uitsterven van dit soort parels heeft ons begin jaren 2000 doen besluiten om een skp op te zetten. Vanaf najaar 2003 zijn we dan ook daadwerkelijk begonnen met een meerjaren uitzetting. Het vreemde van deze uitzetting was alleen dat we daarna bijna helemaal geen oude vissen meer vingen. Het leek haast wel alsof de spiegeltjes de oude garde naar andere oorden had verdreven. Spiegels waren voor het skp al zeldzaam en ving ik al helemaal niet meer op spiegeltjes van het skp na natuurlijk. Ik heb toen voor een aantal jaren de rivier met rust gelaten in de hoop op betere tijden. Dat ik een zwak heb voor oude spiegels mag duidelijk zijn. Ik ben dan ook zeer verheugd dat dit voorjaar al meerdere oude vissen mijn mat hebben gezien en ik in een soort flow zit waarin alles schijnt te lukken.. 

Maar ja, daar zit je dan met je emmerstatief en een parel van een vis…

Er was maar een oplossing, Dennis bellen. “Met Dennis, heb je al wat gevangen?”, “ja ik heb een oude spiegel en wil je vragen of je moeder je wil brengen om foto’s te maken? Mijn vrouw snapt wel dat ik niet zomaar bel, “hij belt nooit als hij zit te vissen”, zegt ze altijd. Ze snapte het gelijk en stapte gelijk in de auto met Dennis die natuurlijk gelijk wilde blijven. 

pict0171.jpg

pict0177.jpg

Na de nodige plaatjes en praatjes over de oude vissen wilde Dennis zo snel mogelijk de lijnen weer nat maken want wie weet wat er nog voorbij komt. Een uur later liep er inderdaad weer een hengel af, ditmaal voor Dennis. Tijdens het scheppen zag ik het al, het was de vis die Dennis in oktober ook al ving en ik had hem 3 weken hiervoor ook al gevangen, deze nieuwkomer is blijkbaar verzot op bollen en is dus voor de derde keer in een half jaar op bezoek. Dit keer was zij in ieder geval op een nieuw topgewicht voor ons en met 35 pond is Dennis zeker weer tevreden.

pict0182.jpg 

Na alle drukte besloten we zelf maar wat te eten en daarna maar even te vluchten voor de warmte. ‘S avonds tegen de schemer waren we terug. Moe van de warmte en het korte slapen van de nacht er voor wilde ik na het uitvaren van de lijnen snel gaan slapen. Na een half uurtje gelegen te hebben was ik het zat, ik kon de slaap niet vatten en begon maar weer aan de koffie. Iets in mij vond geen rust, de spanning van de mooie oude spiegel en de 6 vissen van afgelopen nacht bleven maar dwalen in mijn hoofd. Terwijl ik een beetje zit te spelen met mijn nieuwe hoofdlampje zie ik een meteoriet door de dampkring flitsen en ergens anders zie ik een hemellichaam exploderen. Dit soort slapeloze nachten geven wel een fantastisch gevoel, je bent zeer betrokken bij alles. 

Plots hoor ik een doffe plons tussen de lelies, in het maanlicht en het schijnsel van de lantaarnpalen zie ik een behoorlijke boeggolf vertrekken. Zou het? Gaan ze paaien? Nog nooit was ik getuige van paaiende vissen op de rivier en nu krijg ik een privé show vlak voor mijn neus!

Het was ondertussen al tegen middernacht en het geplons werd steeds heftiger, ineens loopt er weer een hengel af, mijn beurt! Dus gelijk spring ik in de boot, de vis boorde zich de lelies in zoals verwacht maar daar ben ik op voorbereid. Ik trek de Mercury aan en stuur de rubberboot recht de plompen in, af en toe moet ik even achteruit als de lijn weer eens blijft hangen in de vele stengels, steeds weer een stukje dichterbij kruipend en ploeterend maar elke keer een stukje dichter naar de vis toe.

Na heel wat geploeter zie ik ineens in het schijnsel van mijn lampje een vis liggen, snel duw ik het net tussen de bladeren en verrek, het lukt! Ik krijg het net onder de vis en trek het langzaam omhoog, hoofdlampje op standje hoog en mijn verbazing is verbazingwekkend…

Daar ligt alweer een oude spiegel, of is het een volschub of toch een rijen? Wie het weet mag het zeggen, ik weet alleen dat ik over the moon ben!

pict0186.jpg

pict0190.jpg

Helemaal ontdaan van emotie zit ik te twijfelen over de kwaliteit van de foto’s, snel bedenk ik een plan en stop de vis voor even in een bewaarzak. Ik denk aan Jan, die een stuk verderop zit te vissen. Zijn camera is naar mijn weten van een hogere kwaliteit dan de mijne. Op dit late uur zit ik voorzichtig een sms te tikken naar Jan maar voor ik de verzendtoets in kan drukken krijg ik een inkomende oproep! In het scherm zie ik in een flits Tinuzzz staan, ook wel bekend als Martijn Bombeke. Ik neem de oproep aan, “jij hebt de spiegel” zeg ik gelijk. “ja” Anders zou ik je nooit zo laat bellen!

Tinuzzz zit op een voor hem nieuw water achter een paar prachtige vissen aan, tot vorige week wilde dit niet erg lukken maar na wat aanpassingen in zijn aanpak werd zijn inzet al snel beloond met 11 vissen in een week! In die week had hij al de top schub, en nu ook nog eens de top spiegel!

“Maarreuhh”, kan jij mischien wat foto’s maken? Ik krijg niemand te pakken…” Natuurlijk wil ik dat, maar dan moet jij ook bij mij even foto’s maken”. Affin, ik zit zonder vervoer dus moet jij mij komen halen. Zo geregeld zo gedaan en 2 uur later kon ik voor de zoveelste keer mijn lijnen uitvaren.

Ook nu duurde het slapen weer niet langer dan een uur, alweer een aanbeet en Dennis was al in de rubberboot voor ik erg in had.

Vrij snel schepte ik de vis voor hem en dacht deze wel even de boot in te tillen… daar hebben we dus 2 handen voor nodig Dennis, met een brede grijns op zijn gezicht vraagt hij of het lukt.. Alweer een bijzonder mooie spiegel voor Dennis en deze hadden we nog niet eerder gevangen! Snel en nog vermoeider stop ik de vis in de bewaarzak, over 2 uurtjes is het al weer licht.

pict0204.jpg 

Zeer voldaan en totaal naar de klote vallen we allebei in een diepe coma om rond half negen gewekt te worden door de laatste hengel die er nog in lag. Ik schrik me rot en vergeet met mijn slaperige kop de baitrunner uit te schakelen. De vis knalt vrolijk de lelies in en blijft maar gaan! Volgas stuur ik de rubberboot er weer achteraan en na veel gedoe krijg ik eindelijk mijn lijn vrij. Nog een klein stukje Ouwe! En met dat ik dat zeg zie ik het lood bungelen.. Nee toch? Ik denk dat de vis is gelost, ik pak mijn lijn met de hand beet en probeer mijn haak uit de stengels te trekken, na wat gepruts schijnt dit te lukken, alleen zie ik in plaats van mijn haak een karperbek verschijnen!

Hoppa, het net er onder en nummer 11 van dit weekeind is binnen!

Ik til het net op en kijk over de rand van het koord, dit kan niet enk ik bij mezelf. Er zit alweer een spiegel van het oude bestand in het net! Hoeveel geluk kan je hebben in een weekeind?

pict0195.jpg 

Één ding weet ik zeker, dit weekeind zal nog lang in mijn geheugen blijven.

3 Happy Anglers!

Pa, Dennis & Tinuzzz

  • Online betalen via uw eigen bank
  • Vanaf nu kunt u gemakkelijk en veilig betalen met pin!
  • Geen verzendkosten meer als u meer dan €100,- besteed in onze webshop!
  • Youtube filmpjes
  • Facebook
  • Mister Cash

Aanbieding

Winkelwagen

Geen artikelen in winkelwagen.

Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief
Aanmelden
© 2011 - 2017 TTB BAITS | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel