Born 2B - Klaas van den Herik

Enige gelijkenis op bestaande personen, instellingen of instanties, kan op puur toeval berusten. 

Afgelopen augustus ben ik plannen gaan maken voor het najaar. Voorgaand jaar vielen de aanbeten bij mij al vrij snel stil, terwijl elders nog regelmatig werd gevangen. Dit wilde ik graag anders zien. 

Op internet kwam ik een stuk tegen van Harry Haskell, die beschreef in 1995 hoe slecht de vangsten waren met vismeelboilies. Ook Lee Jackson en Dave Payn kwamen in die periode tot de conclusie dat voedsel met hoge eiwit concentraties niet zo goed voor de karper waren en dat de vangsten in de winter met deze balletjes zwaar tegenvielen. Vorig jaar ben ik stug door blijven vissen met de Extreme Smell. Is dan 1 en 1 samen 2? 

Als ik één ding geleerd heb de laatste 10 jaar is dat ik best eigenwijs kan doen, maar dat het soms loont om eens te luisteren en een aantal zaken op zijn minst de kans te geven. Een ander aas moest er dus komen. 

Het aas moest voor mij aan de volgende eisen voldoen: 

-       zo min mogelijk attractief voor witvis;

-       betaalbaar, zodat er best wat gestrooid kan worden;

-       heel snel uitlekken van attractoren (binnen 2 uur), maar wel smaak blijven behouden;

-       attractoren in de vorm van wat kruidenmengsels aangevuld met een vloeibare attractor uit de schappen van de supermarkt;

-       geen hoge dosis vetten en eiwitten, maar een echt ouderwetse lnv-aasje . 

Toen ik Jacco mijn idee voorlegde was hij direct enthousiast. Zelf wilde hij ook iets nieuws proberen en mijn plan kwam goed overeen met wat ik hij in gedachten had. Zelf was hij aan het experimenteren met een compleet voer waar menigeen een glimmend vachtje aan overhield. Vroeger werd dit spul door mij gebruikt als deeg en heb ik er zeer goed mee gevangen. Malen was echter een crime. Verder wilde Jacco ook af van het wateroplosbare LT geweld. 

Onze twee samenstellingen werden bij elkaar gevoegd. Een paar dagen later belde Jacco dat hij een proef mixje had gemaakt en dat de eigenschappen niet eens tegen vielen. Daarnaast waren de koi en karpers in de vijver er gek op, want  de proef bollen haalde de bodem van de vijver niet. Na een beetje schaven in de samenstelling was de definitieve nieuwe mix geboren. 

Wat nu nog ontbrak, was een goede smaakmaker cq flavour. De aardbeibol van Jacco is op een aantal wateren zeer succesvol. In eerste instantie dachten we daar op door te borduren. Totdat de leverancier van de aardbei flavour een aantal samples meestuurde, van flavour die ze ook in hun pakket hadden. De BB sprong er subliem bovenuit, vraag niet waarom, maar beide hadden we direct een goedgevoel over het spul en dus was de nieuwe bol geboren, de BB of 2B. 

De praktijk

We besloten het aas direct in te zetten op het water waar we nu aan het vissen waren. De vangsten op dit water vielen eigenlijk een beetje tegen t.o.v. voorgaande jaren. Wat we om ons heen zagen gebeuren, deden we het niet eens zo slecht, maar het kan altijd beter. 

Dat weekend besloot ik achterin de hoek van het water te gaan vissen. Jacco en Dennis kozen voor de andere hoek. Ik had geen zicht op hun, wel kon ik de voerboot zien als ze uitvoeren. Voor het donker werd, werd ik ingebouwd in door 6 andere hengels. Mijn moed zonk me in de schoenen. Bij het bankje verderop, was het drukker dan in menig kroeg, ook werd er meer bier gedronken dan in menige kroeg. Wie me kent weet dat ik me al gauw aanpas en daarom maar snel in mijn mandje rolde. ’s Nachts werd ik wakker van een vaag geluid, ik kon het niet thuisbrengen, tot ik de lichtjes van de boot van Jacco zag. Hela 1-0 voor Dennis? Rondom mij heen gebeurde niets, buiten wat gesnurk van de buurman dan. Plotseling gaf geeltje en signaal. In één beweging schakelde ik mijn ontvanger uit en liep naar mijn hengel en sloeg aan. Zo stil mogelijk probeerde ik de vis te landen. Een prachtige schub van 14 kilo was mijn deel.  De volgende morgen bleken de mannen om mij heen geen beet te hebben gehad, ook mijn blank werd met gegrinnik ontvangen. Jacco en Dennis hadden er 5. Met als top een mooie schub van 15,5 kilo voor Dennis. 2B was ontmaagd. 

We besloten toch nog maar een poosje gas te geven. Immers de geruchten waren heel sterk van een schub over de 20 kilo en nog een verdwaalde spiegel van ook ongeveer dat gewicht. De volgende 4 weekenden vingen we gedrieen ongeveer een dertigtal vissen, waarvan 12 stuks boven de 15 kilo. Dennis had, met zijn 18,7 kilo schub veruit de grootste gevolgd door 2 ruime 17,5 kilo schubs voor Jacco en mij. Via via vernam Jacco, dat deze 3 vissen de 3 grootste van de plas waren en dat de 20 kilo best wishful thinking was. We besloten toen onze kanaalstek maar aan te gaan voeren. De laatste nacht dat we dit jaar op de plas viste, ving Jacco als bonus, nog een spiegel met een supermooi schubben patroon. 

 

De eerste conclusie over het aas was, dat het ving en beter dan gemiddeld de andere vissers deden. Wat verder opvallend was, dat we nagenoeg geen witvis meer vingen. We spreken dan over brasems tot een kilo of 5. Vaak 2 tot 3 per nacht. So far so good dus. 

Het kanaal

Het kanaal was bij ons berucht om zijn bijvangsten en zijn stroming. Toch lukte het ons in vrij korte tijd een aantal mooie vissen te vangen. We hadden nu geen referentie aan andere vissers, maar alleen een vergelijking met voorgaande jaren. We vingen in elk geval niet minder, wel was het opvallend, dat ook hier de bijvangsten minimaal waren. 

De rivier

Dan moest ook de rivier er maar aan geloven. De rivier die ons tot 6 jaar geleden zoveel plezier schonk. De rivier waar het mogelijk was om veel maar ook grote vissen te vangen. De rivier van onze projectspiegels. De rivier, die voor een deel verziekt is door de waterschappen, die in 2004 meenden, dat zij de oevers moesten beschermen. Dit d.m.v. het slaan van duizenden paaltjes, welke opgevuld werden met wilgentenen. Hierdoor zijn van Gorinchem tot voorbij Leerdam alle gaten afgesloten. Paaigebieden zijn onbereikbaar geworden en ook schuilmogelijkheden zijn niet meer bereikbaar. Toen ook nog eens een lading gif te water ging, liepen de vangsten terug naar 0,0. Wel bereikten berichten, dat hoger op, voorbij Beesd, er wel weer redelijk werd gevangen. Zouden ze allemaal gevlucht zijn? Tot 2009 was dat voor mij wel duidelijk. In 2009 heb ik in elk geval nog een paar vissen weten te vangen. Najaar 2010 wilde ik kijken of er weer vis terug is. Helaas liep dat een beetje op een sof uit. Een paar kleine schubkarpertjes waren mijn deel EN 2 prachtige projectspiegels.

Eigenlijk gold hetzelfde voor de stek van Jacco. De stek liep al weer iets beter dan vorige jaren, maar toch nog niet optimaal. Daar Jacco en Dennis samen viste, voerde en viste Jacco met 2 soorten aas. Frappant was weer, dat het nieuwe aas veel minder witvis op de kant bracht en na verhouding werden met de 2B’s grotere vissen gevangen. Allemaal in de marge maar als je niets probeert weet je zeker niets.

 Tijdens één van de sessies, kreeg ik controle van de bekende K.V.. K. vertelde, dat hij en zijn collega speciaal op pad zijn voor visserijcontroles. Een initiatief, welke volgend jaar hopelijk wordt voortgezet.

Eind oktober is Jacco naar Frankrijk, ik zou een week later gaan, helaas gooide de staking een beetje roet in het eten. Daar Karin ook mee zou gaan, durfde ik zeker geen risico te nemen. Dan maar volle bak op de rivier. Ik heb 1,5 week gevoerd. Helaas volgde bui op bui en zakte de watertemperatuur gruwelijk hard. Ronald, mijn maatje voor de komende week, was best vol goede moed en ik eigenlijk ook wel. De regenbuien waren weg, de temperatuur werd echter nog lager. De eerste nacht bracht een scharrelschubje op de mat. De 2e nacht bleef alles dood. ’s Morgens in de overleg fase besloten we naar België te rijden. 

KK

Ik had nog een kilo of 5 KK bollen in de vriezer. Ik besloot het te doen met de 2B’s.

Aangekomen konden we de beoogde stekken bevissen. Al gauw stond alles overeind en lagen alle hengels in. Ronald beviste 2 bekende stekken, welke regelmatig vis op brachten. Ik viste een nieuwe stek en een oude stek, die eigenlijk dood is gevallen. Maar we hadden nog 5 nachten dus wie weet.

Om 21.30 liep mijn hengel af. Een mooie spiegel was mijn deel. Geweldige kick. De rest van de week kreeg ik 8 aanbeten waarvan ik er 6 verzilverde. Ronald ving één schub en miste een aantal aanbeten. De vissen werden op één of andere wijze bij hem niet gehaakt. Bizar, maar waar. Wel ving Ronald zo ongeveer alle andere vissoorten, tot aan snoekbaars aan toe, maar dat kwam omdat de reep van een stroper over zijn stek liep… 

Moraal

Elke bollenbakker c.q. thuiskok is op zoek naar het ultieme aas. Ook ik, al jaren. Tientallen keren meende ik HET te hebben gevonden. Even zo vaak ving het aas OOK, maar beter? Maar zo een enkele keer lijkt het te lukken. Dit is extra leuk, als dat in samenwerking gaat met je vismaat, voor mij wel. En zoals Hannibal altijd zei:”I love it when een plan comes together.”